.9
liederlijk
bulkt een boek uit de boekenkast
lente
zingt een ander geschrift
onzin
zo ook lepelt er tussen wat kaften uit
over de tafel een tekening
daarop bedreven mieren
getekend in een naïve stijl
ik eet een Berliner bol
Jezus hangt cosy aan het kruis boven de deur
o een paar sluike dijen nu
en ja ook de thee al koud
zeeslagen
lonkt een paperback
uit mijn geschiedenis pulk ik een moment
verrijking op het lek
sijpelt er onverstoorbaar uit een bundel essays
op het raam druppelt mooi weer
de gordijnen dik doende zich te
verzwijgen
weg in eigen zolder
fluistert een dun fraai glanzend anthologietje
de op het vel
getekende mieren
ze woelen
lessen in lyriek
zwijmelt W. Bronzwaer naast een boek over Hitler
.10
water past overal in
al wil vader nooit naar het strand
omdat ie dan zijn sokken uit moet doen
zijn haren ongekamd gaan als Sirenen
in een koekenpan met glazen deksel
waarin een gaatje voor het ontsnappen
van hete lucht
moeder achter haar meubelscherm daar
geen weet in wil hebben naast hun vijver
zonder vissen en flansend wier
weggeknipt om altijd theewater
water past overal in
zoals in fijn klavertjes vier smijten over
waartoe vader stuitert waarvan moeder
haar haren stijf aan de vaatdoek houdt
zo
dat
ze er de dagen mee vullen
het huis in gestuwde vlaag
aan ijle struiswolken hangen
vrij inclusief ook
raak ik getrouwd met Anna
.11
vogels op blote hoogte met veren rondom
kennen de slagen van soms een bekje spuug
maar ook geen spatje aan de hemel vooral
pepermuntje op de tong
een veilig aan de grond
op een groen groen groen groen knollen
knollenland al hun vleugels heel parmant
vanwege zaakjes
op leven naar danige dagen geil
en ook niet uit elkaar want
waar geloofd wordt zwellen wanen
zonder doodgelakte appels
plus afstandsbediening
op weggelaten dromen
en ook zo af en toe de cursor
op de keel hup een-twee-drie
en ook wel vier
bij vijven en zessen
loopt men aan men op conversatie
veren rondom
Werner Spaland