Zo, de kou is in ieder geval uit het weer verdwenen.
Dus geen zoveelste stedentocht.
Met een gerust hart is er weer te werken.
Aan een brief als deze bijvoorbeeld.
De eerste van dit jaar.
Terwijl het toch al half februari is.
En daar we het toch over het weer hebben:
Als er nu een koe te water raakt, hoeveel eerder zal het beest
doodgaan nu het water nog wel een tijdje ijzig koud heeft te zijn.
Een schaap mag natuurlijk ook.
Een mens wordt al wat minder.
Hoewel Geert en afkoeling, de winter zou in ieder geval, nu de
stedentocht niet doorgaat, niet voor niets zo stevig gewinterd
hebben. Niet dat Geert hetzelfde lot als de koe van dat sneller
doodgaan hoeft te ondergaan, nee, maar hem een beetje kou
zoals die op een van de Polen heerst laten beleven, het kan zo-
maar een heel gaaf hulpje zijn het vreemde concept van vrijheid
dat hij onder zijn buitensporig begroeide schedel beleeft een iet-
wat fris bij te stellen. Het zou van zijn winter een mooie zomer
maken. Rutte zou het wel zo zonnig vinden gebeurde dat bijstel-
len zonder er wat van hoeven zeggen, want ook hij staat inmid-
dels stevig aan de rand van de nog ijskoude sloot. Een rilpositie
waar de oppositie vreugde van op de horizon gaat zien, ze trek-
ken in ieder geval stevig aan de panden van Ruttes leidersjasje
en trachten hem dichter naar de rand van de sloot te manouvrer-
en. Rutte rilt al licht in zijn rilpositie, maar de panden van zijn jas-
je houden vooralsnog stand in hun stevige stiksels, geen draad
nog geven ze vooralsnog toe.
Goed, dit al wat betreft de toestand van al de wereld Nederland.
Nu even over heel de wereld Schiedam, want nog altijd zonder
burgemeester dit stadje omdat vrouwe Verver eruitgebonjourd
is vanwege vermeende malversaties op het gebied van finan-
ciële privélekkernijen. Het blondmeidje is inmiddels weer half en
half gerehabiliteerd en zal een door de gemeente op te hoesten
vette zak geld kunnen gaan besteden aan haar o zo geknakte
leventje. Geknakt! Ja heus, want ze mag niet als hoofd van de
stad terugkeren. Of hier de winter ook zomers zal gaan schijn-
en wil nog de vraag zijn, de gemeente namelijk heeft al zoveel
schulden dat die zak geld mogelijk wel eens over de ruggen van
de armsten van de stad naar boven gehaald zal moeten worden.
De eerste tekenen zijn er al, waar de armen in het verleden plus
minus twee maal driehonderd euro als extra ondersteuning ter
draging van hun armoedje kregen is er zowaar dit jaar al de helft
van afgesnoept.
Het geeft toch als het ware te denken.
Met Europa gaat het overigens ook wel kek slootwaarts zo lijkt het.
Nog even en de oude dame mag naar de gaarkeuken marcheren.
Nee, hier is de zomerse winter nog meer stevige kilometers weg.
Griekenland treur / Italië treur / Spanje treur / Frankrijk treur / Portu-
gal treur en en en en en en en en en en en en en en en en en en…
Godver!
Snel maar een positief gedichtje ter opleuking van zoveel treur:
Romanke .9
liederlijk
bulkt een boek uit de boekenkast
lente
zingt een ander geschrift
onzin
zo ook lepelt er tussen wat kaften uit
over de tafel een tekening
daarop bedreven mieren
getekend in een naïve stijl
ik eet een Berliner bol
Jezus hangt cosy aan het kruis boven de deur
o een paar sluike dijen nu
en ja ook de thee al koud
zeeslagen
lonkt een paperback
uit mijn geschiedenis pulk ik een moment
verrijking op het lek
sijpelt er onverstoorbaar uit een bundel essays
op het raam druppelt mooi weer
de gordijnen dik doende zich te
verzwijgen
weg in eigen zolder
fluistert een dun fraai glanzend anthologietje
lessen in lyriek
zwijmelt W. Bronzwaer naast een boek over Hitler
de op het vel
getekende mieren
ze woelen
Werner Spaland